Ethan Cole había estado en un lugar en Austin, Texas, trabajando, trabajando en un pequeño y compacto garaje con su mejor experiencia en todo el mundo. Ondanks zijn versleten gereedschap y gebarsten ergens vloeren, hij is hart en ziel in elke reparatie. Zijn klanten vertrouwden hem omdat hij nooit loog, nooit te veel rekende en nooit iemand afwees die hulp nodig had.
Op een Warme donderdagochtend, terwijl hij de dierenarts van zijn handen veegde, hoorde hij het zachte gezoem van een dure motor buiten, een geluid dat niet thuishoorde in zijn buurt. Toen Ethan naar buiten stapte, zag hij een geststroomlijnde zwarte SUV langzaam naderen. De lichaams carrosserie weerkaatste het zonlicht als een spiegel, y dacht zelfs dat hij dat de bestuurder de verkeerde afslag had genmen.
Toen ging de achterdeur open. Een jonge vrouw stapte voorzichtig naar buiten, ondersteund door metalen spalken om haar benen. Ze was negentien, had zachtbruin haar y een vermoeide maar dappere uitdrukking. Naast haar stond haar moeder, Valerie Stone, die door haar zelfvertrouwen en elegante verschijning direct herkenbaar was. Valerie era una miljardair die en Texas que se consideraba firme en la oposición a un enorme y vasto imperio.
El mejor Ethan conoció a una mengeling van urgente en definitiva, y keek om zich heen en zijn bescheiden garage, ook al vroeg ze zich af of het wel a good idea was om daarheen te komen. Maar wanhoop had haar daarheen gedreven: la furgoneta de motor de SUV beweerde oververhit op de snelweg y el chofer zei que la furgoneta de garaje Ethan estaba en la ubicación seleccionada.
Ethan verzekerde hem dat hij het voertuig kon inspecteren. Maar toen hij zag hoe de jonge vrouw moeite had om haar evenwich te bewaren, voelde hij iets in zichzelf mismantrekken. Hij era geen dokter, pero hij había een scherp oog voor detalle. Terwijl hij de SUV inspecteerde, bleef hij naar Amelia kijken. Ze zat stil op een houten bankje; de orthesen om haar benen stevig, zwaar en uiterst oncomfortabel aan. Amelia knipperde verrassend conoció a haar ogen. Normalmente, las personas no deben utilizar el producto de forma normal. De meeste mensen staren of secundaire oogcontact. Ze installeerde rustig uit dat ze verlamd was beschadigd na een ernstig ongeluk toen ze acht jaar oud was. Artsen hadden waarschijnlijk dat het waarschijnlijk nooit mogelijk zou zijn om zonder ondersteuning te lopen.
