Nanginginig ang mga kamay niya.
“MAY KATOTOHANAN AKONG DAPAT MATAGAL KO NANG SINABI SA IYO.”
Nawala ang ngiti ko.
“Anong
katotohanan?”
Umupo siya sa tabi ko at hinawakan ang dalawa kong kamay.
“Tungkol kay Danny…”
Saglit siyang tumigil.
“AT TUNGKOL SA AKIN.”
Napuno ng luha ang kaniyang mga mata.
Huminga siya nang malalim.
“Anak… si Danny ang anak na ipinanganak ko bago ka.”
PARANG HUMINTO ANG BUONG MUNDO KO.
“Ano?”
“Si Danny… kapatid mo siya sa ina.”
Napaatras ako.
“Hindi maaari! Ma, labingdalawang taon ko na siyang best friend! Kilala ko ang mga magulang niya!”
Tumango siya habang umiiyak.
“Alam ko. Sila ang nag-ampon sa kaniya.”
“BAKIT HINDI MO SINABI SA AKIN?!”
Napayuko si Mama.
“Dahil natakot ako.”
LABINGWALONG TAON NA ANG NAKALIPAS.
Labinsiyam na taong gulang pa lamang si Mama nang mabuntis siya sa unang boyfriend niyang si Andrew.
Nang malaman ng pamilya ni Andrew na may Down syndrome ang sanggol, iniwan siya ng lalaki.
1 thought on “ANIM NA TAONG GULANG PA LANG AKO NANG MANGAKO AKO SA BEST FRIEND KONG MAY DOWN SYNDROME NA MAGKAKASAMA KAMI SA PROM! MAKALIPAS ANG LABINDALAWANG TAON, DUMATING SIYA SA BAHAY NAMIN NA NAKA-SUIT AT BOW TIE. PERO NANG MAKITA SIYA NG NANAY KO, BIGLA ITONG NAMUTLA! UMAKYAT SIYA SA KUWARTO KO, INI-LOCK ANG PINTO AT SINABING MAY ISANG LIHIM TUNGKOL SA KANIYA AT SA BEST FRIEND KO NA LABINGWALONG TAON NIYANG ITINAGO!”